مرگش ،چشم به راه، فرا می رسد

ذهنی تپنده
فشارِ خون در جامعه ای بی نشان از حیات
خون بی اعتنایی به اعضای مُرده
چون زائری در بهشتِ زهرا
بی فاتحه از قبور می گذرد
بی فانوسی
او می تپد تا سنگرش را حفظ کند
و
مرگش ،چشم به راه، فرا می رسد