چوب دو سر گُهی

چوب دو سر گُهی، بیماری شایعی که خیلی از افراد به آن دچار می شوند

چوب دو سر گُهی

چوبیست که از هیچ طرف نمی توان آنرا به دست گرفت

لذا

از آن برای مواردی چون:

چوپانی

فراری دادن سگ جماعت

رقص چوب

بالا رفتن از کوه و کمر

گِل کردن آب و ریدن به حال کفترهای فرودست

لای چرخ کردن

در ماتحت کسی یا چیزی فرو بردن

قرار دادن به عنوانِ پیشوندِ آوای چِل ،برای ساختن لفظِ چوب و چِل

خراب کردن خانه ی عنکبوت

و... هزاران عمل نیک و بد دیگر نمی توان استفاده کرد.

حال چه می شود که چوبی از دو سر گُهی می شود؟

چوپانی را در نظر بگیرید که برای راهنمایی گوسفندهای خود

از چوبی استفاده می کند که به کمک آن از کوه بالا میرود و گه گاهی سگ گله را هم می زند . بعضی وقتها به هنگام راه رفتن

چوب خود را در آبی روان فرو کرده و آبی گِل می کند و در پاره ای از موارد چوبش را لای چرخ گاریش در سر پایینی ها می کند و اگر حوصله اش سر رود برای خنده و وقت گذرانی با دوستان و رفقا ، با چوب یاد شده، قری می دهد و دلی از خستگی در میاورد. چند ماهی با چوب میگذراند تا ناغافل چوب از کمر میشکند. چوپان غمگین میشود

نیم نگاهی به چوب دو تکه می اندازد.

چشم بر هم نمیزند و آنرا در هیزمِ زیرِقابلمه ی شام می اندازد.

چوب می سوزد و خاکستر می شود...اما دوسری که از آتش بیرون مانده بود،نمی سوزد

یکی دو ساعتی میگذرد و باد خاکستر ها را میبرد

چوپان دارد عارق بعد از شامش را می زند

سگ گله از راه میرسد

دُم و لِنگ را هوا کرده و بر دو سر چوب سابق،قضای حاجت می کند

چوبی که تا دیروز هزاران کارِ چوپان میکرد

امروز تنه ای خاکسترشده و دوسری گُه مال دارد

نه به چشم چوپان می آید و نه به آتش و نه به ماتحت سگ!!!

تا چوبی دیگر

و چوپان و سگی دیگر...

نتیجه این که

در زندگی از همه ی قابلیت های خود یک جا استفاده نکنید چون میشکنید و به روزگار دوسر گُهی گرفتار می شوید.